Terug

De sportheld van... Ron Sepp (3)

De sportheld van... Ron Sepp (3)

Iedere week vertelt een sportfanaat over zijn persoonlijke sportheld. In deze aflevering spreken we Ron Sepp (1976), accountmanager bij Heracles Almelo.

Vertel, wie is jouw grote sportheld?
“Jesper Olsen.”

Hoe is de liefde ontstaan? Liefde op het eerste gezicht?
“Het klassieke verhaal. Ik was een klein jongetje, idolaat van voetbal, fan van Ajax, en toen was daar Jesper Olsen. Iedereen had het in die tijd over Gerald Vanenburg, maar op mij maakte Olsen juist indruk. Nummer 7, shirt over het broekje, frivole acties over die linkerkant, matje in zijn nek. Of ik toen zelf ook een matje had? Haha, laten we het er maar op houden dat iedereen in die tijd dat had, dus ik ook.”

Jesper Olsen scoort op zijn karakteristieke wijze. "Snel, wendbaar, en vaak ongrijpbaar voor zijn directe tegenstander."

“Mijn vader is een echte voetballiefhebber, mijn broer en ik hebben dat van hem meegekregen. Wij woonden in Apeldoorn, maar gingen ieder jaar naar het Amsterdam Toernooi (708) in het Olympisch stadion. Dit was een toernooi met meerdere clubs uit binnen- en buitenland ter voorbereiding op het nieuwe seizoen. Daar ging ik dan met mijn broer, die Feyenoord-fan was, op jacht naar handtekeningen. Ik weet nog dat ik van Ruud Gullit en Johan Cruyff een handtekening heb gekregen, maar deze op mijn arm heb laten zetten. Een handtekening van Gullit én Cruyff! Achteraf dom van me om niet een shirt te laten signeren, maar op die leeftijd is het shirt heilig en uitsluitend om in te voetballen. Mijn held Jesper Olsen heb ik helaas nooit een handtekening gevraagd. Waarom weet ik eigenlijk niet meer."

Wat maakt hem zo bijzonder?
"De aantrekkingskracht die Olsen op mij had, waren zijn frivole acties, makkelijk mensen passeren, een karrenvracht aan assists. Hij was snel, wendbaar, vaak ongrijpbaar voor zijn directe tegenstander. En hij was een opvallende verschijning. Een klein ventje, maar zeker niet bang. Hij had die typische Ajax-brutaliteit.”

"Ik was altijd nummer 7. Nog altijd trouwens. Dat nummer hoort bij mij en dat is volledig te danken aan Jesper Olsen."

Welk moment staat symbool voor jouw liefde voor Olsen?
"Waar Olsen wereldwijde bekendheid mee kreeg, was zijn legendarische strafschop ‘in drieën’ met Johan Cruyff. Maar dit had op mij niet zo’n indruk, ik denk vanwege mijn leeftijd toen. Volledig toevallig raakte ik jaren later bij onze club ATC’65 in Hengelo aan de praat met Jan Manuel. Hij bleek de leidsman te zijn geweest van dat duel tussen Ajax en Helmond Sport, en moest destijds oordelen over de strafschop. Wat Olsen betreft heb ik niet een bepaald moment dat symbool staat. Slalom, simpel scoren en simpel juichen. Dat staat voor mij symbool voor Jesper Olsen."

De legendarische strafschop ‘in drieën’ van Jesper Olsen en Johan Cruyff.

Hoe vertaalde de adoratie voor Olsen zich naar jouw eigen leven toen?
“Als je vroeger buiten ging voetballen met vriendjes, koos je een bekende voetballer die jij dan die middag was. Ik was altijd Olsen. Zelf was ik ook een linkspoot, en speelde ook op linksbuiten. En ik was altijd nummer 7. Nog altijd trouwens. Dat nummer hoort bij mij en dat is volledig te danken aan Jesper Olsen. Verder heb ik thuis nog een shirt van Ajax uit die tijd. Een originele Le Coq Sportif met TDK als shirtsponsor. En uiteraard met nummer 7 op de achterkant. Toen Olsen in 1984 Ajax inruilde voor Manchester United, ben ik hem uit het oog verloren. De verslaggeving van buitenlandse competities was er niet of nauwelijks in die tijd. Omdat we dichtbij de Duitse grens woonde, keken we thuis af en toe Sportschau met beelden van de Bundesliga. Maar van het Engelse voetbal zag je niets.”

Draag je de adoratie voor Olsen nu nog altijd met je mee?
"Met mijn lievelingsnummer 7 zal ik Jesper Olsen mijn hele leven meedragen. Ik heb mijn kinderen verteld over Olsen, maar zij associëren nummer 7 met Cristiano Ronaldo. Bij Heracles is dat Kristoffer Peterson en daardoor ook favoriet bij mijn kinderen. Iedere generatie heeft zijn eigen helden. Olsen was mijn eerste ‘crush’. Nu 35 jaar later ben ik nog altijd een enorme liefhebber, maar meer van het spelletje zelf. Met mijn vader en broer ga ik nog jaarlijks naar een uitwedstrijd van West Ham United en naar een Duitse wedstrijd. En die liefde voor voetbal begon ooit bij die kleine Deen met dat matje."

Je kunt Ron Sepp contacten via LinkedIn.

Reacties

  • Placeholder

    Jaap

    Tuesday 22 / 01 / 2019 @ 18:52

    ODE AAN DE VLO

    Iedere zondagavond sprong ik direct na het eten onder de douche. Dan mocht ik daarna nog even Ajax kijken voordat ik naar bed moest. Rijkaard, Lerby, Cruijff, Vanenburg, Ling, Van Basten. Dat was destijds de standaard in Amsterdam. Ondanks deze befaamde namen waren het niet de succesvolste jaren uit de Ajax-geschiedenis. Wel kampioenschappen, geen internationale dominantie.

    Ik wist toen al dat ik een linksbuiten was. Linksbuitens vinden scoren niet belangrijk. De slalom langs kansloze verdedigers vervolmaakt met een afgemeten voorzet is zoveel leuker. Gejuich van de supporters na een doelpunt hoor je. Maar het ge-ooooh vanaf de tribunes na een wervelende actie vóél je. Linksbuitens zijn een beetje anders.

    Daarom was ik idolaat van Jesper Olsen. Shirtje nonchalant uit de broek, net een jurkje. Rebels, want in die tijd een doodzonde. Overal op het veld te vinden. Aannemen, wegdraaien en dan een lange pak-me-dan-asje-kan-dribbel. Tackles ontwijkend, soms maar half. Bijna struikelend toch door proberen te rennen. Extreem lichtvoetig, vandaar De Vlo als koosnaam.

    Een tegenstander voorbij, de tweede, de volgende, vier, vijf. Totdat een beul het vonnis velde. Liggen, plat. Niet morren of ruziën. Snel de vrije trap nemen, bal opeisen, een nieuwe rush. Weer proberen, straks gaat het lukken. De fans vermaken, als een klein jongetje dartelen over het veld.

    Bij een doelpunt een allermooist tafereel. Geslagen verdedigers. Zittend op de grond, armen over de knieën. Staand met de handen in de zij, afgezakte schouders. Allen het hoofd gebogen. Geen onderlinge verwijten, maar slechts berusting in de suprematie van Hem.

    Ik ging samenwonen. De poster boven mijn bed mocht niet mee. Ongezonde adoratie voor een volwassen man. Vond ze. Jaren later werd onze eerste zoon geboren. Ze was de poster allang vergeten. Jesper zijn naam.

Laat een reactie achter

* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd

* Verplichte velden

Vergelijk producten Verwijder alle producten

You can compare a maximum of 3 products

Hide compare box
De Hand Van Maradona 9.5 / 10 - 155 Reviews @ Kiyoh
Door het gebruiken van onze website, ga je akkoord met het gebruik van cookies om onze website te verbeteren. Dit bericht verbergen Meer over cookies »